- Dost mu? Düşman mı?:
Bir iki sene oldu birisini seviyordum. O kadar çok seviyordum ki bana söylediği her şeyi duymazdan geliyordum. Herkes biliyordu onu ne kadar çok sevdiğimi ama o istemiyordu.
Çok samimi olduğum bi arkadaşım vardı 9 10 senelik. O da biliyordu onu nasıl sevdiğimi, aradan aylar geçti sevdiğim çocuk arkadaşımdan hoşlanıyormuş, üzüldüm ilk duyduğumda ama sonra mutlu olabileceği aklıma geldi. Gittim arkadaşımın yanına eğer seviyorsa ona karşılık vermesini, beni düşünmemesini söyledim. O da hayır asla dedi. Güveniyordum arkadaşıma sonuçta o benim dostumdu, kardeşimdi.
Bir gün öğle tatilinde yemeğimi de alıp okula gidiyordum bir baktım arkadaşım ve sevdiğim çocuk. O kadar kötü bi duygu ki Allah düşmanıma yaşatmasın. Bir anda gözüm yaşlarla doldu, ikisi de bakıp kaldılar. Öyle yandı ki kalbim, öyle istedim ki ölmeyi.. Beni üzen ikisinin beraber oluşu değil, bunu ben sorduğum halde bana söylemeyişiydi. İnsan dostunu düşmanını iyi bilmeli yoksa çok acı çeker. Şimdi çok mutluyum ama, seviyorum ve karşılıklı. Biliyorum benim yaşadığım acıyı arkadaşım dediğim kişi birgün yaşayacak, yine de istemem yaşamasını çünkü gerçekten çok kötü bi duygu.
Rumuz: Mutlu
- Platonik’im:
Daha cocuktum ask nedir bilmiyordum. O karsıma cıktı, ne oldugumu saşırdım! Konustum olmadı istemedi ben tabi her gün git gide asık olmaya basladım, sonradan bu ask sevgiye dönüstü ben acı cekmeye basladım. Acılarım sıklasmaya basladı, herseyde o vardı gece yatamaz oldum kendimi alkole verdim icip icip isyan etmeye basladım tabi ALLAH a deil insanlara ve aradan yıllar yılları getirdi her gün kapısının onunde sabahlamalar sadece onu görmek icin cünkü kendini bana yasaklamıs yasak askı oynuyordu artık benım askım halka acık yerlerde kapanmıs el tutmak yasak olmustu bunlara cözüm bulamıyordum. Unutmak istedim olmadı unutamadım belkide benım ıcmde ona karsı sevda deil sevdadanda üstün bir sey belkide kavusma arzusu belki icimdeki hasret onuda cözemedim ya simdi 6 yıl oldu tek taraflı sevdam.ama beni icimde bir gün gelecek umuduyla yasadım yasamaktayım. Tek tesellim UMUT! Beni eminim bir 6 yıldaha götürür, peki ya sonrası…?
Rumuz: Hasretim Sana
- İmkansizdi Benim İçin:
Ne de olsa kuzenimle cikiyordu sevmemeliydim. Engel olmaliydim kendime, Yapmaliydim onsuz.
Ama yapamadim kuzenim ayrildiginda hep beraberik surekli yan yana hic ayrilmiyorduk ama ikimizde biliyorduk yasaktik birbirmize bir gün parkta otururken basladi hersey.
İkimizin dilindende sevgi sözcukleri dökuldu, firtinali bir ask basldi evlilik hayalleri kuruyorduk. Mutluyduk! tarih bile beliydi hersey okadar guzeldi ki hersey bitimis tüm zorluklari atlatmis evlenecegimiz günü bekliyorduk ama büyü bir anda bozuldu. Sebebini bilmedigim olaylardan dolayi kalbimi kirmaya basladi, ben altan aldikca o üstüme geldi biliyordum beni seviyordu ama bu davranislarina anlam veremiyordum.
Sonunda ayrilmak istedi, öyle agir sözler kulandiki yüreğim acidi canim yandi kendimi bilemez haldeyken cantamda ne kadar ilaç varsa icmisim tabi ben bu durumdayken geldi yanima ama artik hersey icin cok gecti, ben öluyordum. Son kez onu gördüm ya o an yeterdi. Beni zorla kendime getirdi nasil yapti anlayamadim belkide sevginin gücüydü kendime geldigimde beni evime burakmak icin yola koyulduk o konusuyor ben dinliyordum o an anladigim tek sey vardi ben seviyordu ama ayrilmisti. Çünkü güclüklerle savasacak gücü tükenmisti ben ve hayatim ise acinin ta kendisi idi ona aci cektirmemeliydim tam vardigimizda eve yeniden denememiz gerektigini söyledi ama ben kabul etmedim çünkü onu aci cektimicek kadar cok SEVIYORUM!
Rumuz: Çağla
