Orson Welles Sözleri’ni bu sayfada okuyabilir veya paylaşabilirsiniz.

Delikanlı sen yaşlılığın ne olduğunu bilmiyorsun ama ben gençliğin ne olduğunu biliyorum.

Birçok insan, dolu ağızla konuşmayacak kadar terbiyelidir; ama boş kafayla konuşmakta sakınca görmezler.

Dünyayı döndüren kadınlar değildir, ama o dönmeyi anlamlı kılan varlıklardır.

Affetmek için iki kişilik erdem lazım… Hem onu affetmek, hem onu affettiği için kendini affetmek…

Hollywood fena değil, kötü olan filmler.

Hz Osman Sözleri’ni bu sayfada okuyabilir veya paylaşabilirsiniz.

Gözü haramdan korumak en güzel şehvet perdesidir.

İçkiden kaçının, zira her kötülüğün anahtarı içkidir.

Sabredin, yoksa pişman olursunuz.

Her nimetin bir musibeti vardır.

Ecel erişmeden yapabileceğiniz hayırlı işler için acele ediniz.

Geçmişten ibret alın da hayra çalışın.

Ya bela ve musibetlere sabredersin yahut nedamet edersin.

Mükafatın büyüklüğü, belanın büyüklüğü nispetindedir.

Mezar dünya duraklarının sonu, ahiret duraklarının ilkidir. Orada azap görenin ilerisi de kötü, iyilik görenin ilerisi de iyidir.

Ben terazi değilim ki hata işlemeyeyim.

Kişi nefsini ihmal etse de,fakirlik canına tak dese de,gönül tokluğu onu başkalarına muhtaç olmaktan vareste kılar kendisini de güzelleştirir.

İnsanların en hayırlısı, günahsız olan ve Allah’ın kitabı ile amel edendir.

Allah nasip etmeyecegi şeyin Hayalini kurdurmaz.

Cenabı Hakk’dan başka hakiki sığınak yoktur.

Sen ferahladığın zaman, kıskanç kimsenin kedere boğulması ne büyük intikamdır.

Suç işleyenin kulağını iyi çek; zira dünyada ceza görmek, ahiretteki cezadan daha kolaydır.

Doğru alın, doğru verin.

En sonra varacağınız Hakk’dan korkun ki, fitne ve fesada düşmeyesiniz.

Çok söyleyen hakimdense, çok iş gören amire ihtiyacımız vardır.

Ölüme, kudretinizin yettiği en hayırlı amellerle hazırlanın.

Oyhan Hasan Bıldırki Sözleri’ni bu sayfada okuyabilir veya paylaşabilirsiniz.

Şiir, bizim insan yanımız.

Olsaydım. kendimizle hesaplaşmanın ikinci adımı ya da bir başka adıdır.

Mecnun’un kederi kaderimiz olsa, isyan ederdik.

Kıskançlık, süvarisini bir bulabilirse, uygarlık yolunun bütün düğümleri tek tek açılmaz mı?

Gün kaybolur, ay doğar.

Gökkuşağı yedi renk. Birini de sen yakala!

Doktor yazar, eczacı okur. Kim demiş bizde okuryazar yok diye?

Çocuklar, sabırsızlığın deli fişekleri.

Aramak, aranmanın kapısıdır.

Zaman bir su gibidir, durmaksızın akar, gider.

Kitap, her şeydir… Dosttur, sırdaştır, kocaman bir dünyadır.

Merak, altın bir penceredir. O pencereden içeriye kim girmek istemez?

Okudukça, yüce dağların üstünden aşan yolları öğrendim.

Meyvelerinden soyunan bilgi ağacı, gelen her yeni dönemde, daha çok meyve döker.

Mertlik duygusunun boş bıraktığı bahçelerde, kalleşlikler, çirkinlikler, kötülükler boy atar, yaşamanın tadı kaçar.

Kendisini anlatmak ve çağının tanığı olmak için yola çıkan insan, her şeyden önce yazıya sığınmalıdır.

İstiklâl, kendi işimizi kendimiz görebilmektir.

Herkes; kendi doğrularını, hemen her fırsatta haykırıyor.

Hayat, boynumuza borç olan sorumluluklarımızın altın destanıdır.

Hasret; yaşama sevincini ayağa kaldıran, kanatlandırıp uçuran bir kıvılcım.

Sevgi dolu bir yüreğin sahibi olduğumuz gün, güneşi bile fethedebiliriz.

Umut, çelikleşmiş hayatın gülen yüzüdür.

Yalan, ağzımızdaki küfür, gönlümüzdeki kirdir.

Nutuk denilen, Atatürk’ün o büyük aynası olmasaydı, genç Türkiye Devleti’ni anlayabilir, ayaklarının üstüne sağlam olarak bastırabilir miydik?

Vatana olan bağlılığımızı zayıflatan duygulara yakamızı kaptırdığımız gün, göğün bütün yıldızları başımıza yağar.

Vatan, kutsal bir ocaktır. Ocakları tüttürebildiğimiz nice zamanlarda, hürriyetin de, bayrağın da sahibi oluruz.

Uzayın bilinmezlerine ulaşmak, “bilgi çağında devrim yapmak” için, sadece uygar olmak yeter.

Törpülenen akıl, daha keskin olur, umutsuzluk mağaralarına düşmez.

Bir toplumun değeri, okumuşlarıyla değil, ancak okuyanlarıyla artar.

Okumak, aydınlık ufuklarla kucaklaşmak demektir.

Merak, bütün şaheserlerin doğumunu hazırlayan ilk sancıdır.

Sorumluluk, çile çiçeğidir.

Güneş yıldızları kıskanmasaydı, her gün doğmazdı.

Hürriyet, sevdiğiniz çiçeklere benzer.

Sebepli sebepsiz korkulara yakanı kaptırma.

Türk’ün dehasının taç beyti Atatürk!

Başarı sensin. İlk adımınla birlikte, korkusuz yürümelisin!

Umut, altın bir kuş olmalı, yaşamak için yakalamak istediğimiz.

Sözün tapusu, yazı.

Sözün hası, altın değerinde olanı, kısa kesilenidir.

Özdemir Asaf Sözleri’ni bu sayfada okuyabilir veya paylaşabilirsiniz.

Bakarken kıyamamak mı, yoksa baktıkça doyamamak mıdır aşk?

Yüzümde hüzünden gölgeler varsa, o hüzün yüzündendir olsa olsa.

Gelmeyecek bir gideni, olmayacak bir nedeni beklediniz mi..?

Öğüt; zamanında taze yenmemiş bir ekmeği, başkasına bayat yedirme denemesidir.

İnsansız adalet olmaz. Adaletsiz insan olur mu? olur, olmaz olur mu! ama, olmaz olsun.

Dün yağmur yağacaktı, gün döndü, yarın yağdı, Bugün dindi.. Ağlayacaktı.. Kim anlayacaktı…

Sen kalıyordun, gide gide, ben gidiyordum, kala kala.

Benim sevdam ulu çam gibidir. Ne güzde yaprak döker, nede kışta boyun büker.

Benim en sevdiğim söz ,”sen”den duyduğum “ben”dir.

Ben gülüşüne öldüm, o ölüşüme güldü. Farklıydık işte .!

Beni benden çıkardınız, beni benden aldınız. Göz görmeye görmeye, bir uzağa bıraktınız. Kendime dönmeye artık çok geç.

Yalnızlık dışarıdan gelmez; insanın içindedir.

Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin. Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin. Bir ısıtır,bir üşütür,bir ağlatır,bir güldürür. Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

ne an yaklaştımsa ittiniz ve ne zaman geldimse gittiniz . siz hep büyük ve önce idiniz gerçekten öyle oldu önce siz bittiniz.

Bana yalanlar söylese yetinecektim.. Ama yalan söyledi.

Aşkın içinde en uzun, içtenliklerini en iyi korumasını bilenler kalmıştır.

Bazen dayanmaktır sevmek; hayat nereden vurursa vursun ayakta durabilmek… Bazen yaşamaktır sevmek; soluksuz ciğer gibi sevgisiz kalbin duracağını bilmek… Bazen ağırdır sevmek; sevdiğine layık olabilmek… Ve bazen hayattır sevmek; birini çok uzaktayken bile, yüreğinde taşıyabilmek…

Artık benim mutluluk denen bir kavramım olmayacak. Daha mutsuz olmamak için…

Ağlamak unutmak kadar kolaydır inan…Sevin ağlayabiliyorsan. Sevin ağlıyorsan… Gül ağlayabiliyorum diye.. Gül ağlıyorum ağlıyorum diye. Sana birşey yapamam, ağlayamıyorsan!

Beni bundan böyle beklese beklese hüzün bekler çağırsa çağırsa hüzün.

Kendine gel ! Seni orada bekliyorum .

Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz.

Kime sorsam, “Ben senin mutluluğunu istiyorum” dedi. Ne kastınız vardı mutluluğuma, anlamadım gitti.

Aşk; iki kişinin sokak kavgasına benzer, çünkü ayıran hep bir yabancıdır.

sen bana bakma ben senin baktıgın yerde olurum.

Oysa ne çok ağladım ben bir damla yaş dökmeden…

Sakladığın kendini böldün iki yarım’a; iki kez yaralandın bir yarım yara için.

Güçlü olmanın türlü yolları vardır, dürüst olmanın bir tek.

Bekle deseydin, gelmeyeceğini bilsem bile beklerdim…

Bu için için oluşum. Ben seni bulunca, sen de beni bulasın diyedir.

Kirli ellerimiz daha temiz, temiz elli kirli gönüllerden. Ne dersiniz ?

Ben sevmekten hiç borçlu çıkmadım.

Gidişiyle boşluk yaratanlardan ol.

Uykunun içinde bir rüya, rüyamda bir gece, gecede ben… Bir yere gidiyorum, delicesine… Aklımda sen…

Boşuna yorulma gönül, sadece sevmek yetmiyor…

Adının üstüne anılar koyma, sen mezar değilsin. Anılar adının ardından gelsin Sen duvar değilsin…

Bir kelimeye bin anlam yüklediğim zaman sana sesleneceğim.

İmkansızları yaşamak mıdır sevmek, Yoksa severken imkansız mıdır yaşayabilmek ?

Kendi bahçesinde dal olamayanın biri, girmiş bahçeme ağaçlık taslıyor.

Evlilik, iki kişilik yalnızlıktır.

Benim söylemek için çırpındığım gecelerde, siz yoktunuz.

Sevilenin yanlışı görünmez, sevilmeyenin görüntüsü yanlıştır.

Dünüyle ünlü insanlar bugün gün yüzü görmezler.

Söylenemiyor çok şey, susmadan..

Anı bahçelerinde üşümek sıcaktı.

Ölüm; ben seni utanç ile titrerken gördüm.

Yolun geleceğini çizdim, geçmiş gibi.

Açlık insanı öldüren, partileri yaşatan bir olaydır.

Her seven sevilenin boy aynasıdır. Sevmek sevilenin o aynaya bakmasıdır.

Bugüne en uzak gün, dün.

Solan renkleri boyamakta o boyasız boyacı.

Ölebilirim bu genç yaşımda, en güzel şiirlerimi söylemeden götürebilirim. Şimdi kavak yelleri esiyorken başımda, sevgilim, seni bir akşamüstü düşündürebilirim.

Dün sabaha karşı kendimle konuştum. Ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başında bir düşman vardı. Onu vurmaya gittim ve kendimle vuruştum.

Her korkan kaçmaz. Ama her kaçan, korkaktır.

Ona aşığım, çünkü o bana değil.

Gemilerin çoğu, bir insan yüzünden batmıştır. Denizin yüzünden değil.

insanı bedenen ameliyat etmek için bayıltmak gerekir,ruhen ameliyat etmek için se ayıltmak.

İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri, yoksa insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri?

Son isteğin nedir? sorusu çok çok kolaydır, ilk isteğin nedir? sorusundan. Çünkü, o soruyu kimse kimseye soramadı korkusundan.

Bir kadının alnı dudaklarından daha değerlidir.” Çünkü dudaklarından dökülecek olan ‘seni seviyorum’ sözü, önceden alnına yazılmıştır…

Yanına kadar koştuktan sonra, bir adım daha atamayacaksan eğer; oraya kadar sakın koşma. Sana değil, bekleyene yazık olur.

Konuşmak susmanın kokusudur. Ya sus-git, ya konuş-gel, ortalarda kalma. Yalan korkaklığın tortusudur. Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma.

Ne zaman nereye gitmedimse, hiç kimseyi de incitmesem de. Konular birikti kendiliğinden ben ne kadar biriktirmesem de..

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu. Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç. Başka şehirleri özleyelim orada seninle. Bu evler, bu sokaklar, bu meydanlar ikimize yetmez…

Tek kişilik miydi ki bu şehir ? Sen gidince bomboş kaldı…

Kendini bir şeye bölmesini bil, bilmezsen, bir şeyi bilmesini bil, onu da bilmezsen, anlatıyorum, olan oluvermez, ölmesini bil.

Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın. Bu yılan doğadaki yılandır, toplumdaki değil. Yanlış anlaşılıyor.

Şu hayvan o kadar vahşî ki.. Onun üstesinden ancak insan gelebilir.

Off dudağım acıyor” dediğimde, “Öpeyim de geçsin” diyen sevgili; “Yüreğim acıyor” dediğimde çekip gitti..

Mutlu edemeyeceksen, meşgul de etmeyeceksin.

Bir seni görsün istiyorsan gözüm, bir beni görmeli gözün.

Bekle dedi gitti. Ben beklemedim, o da gelmedi. Ölüm gibi bir şey oldu ama kimse ölmedi.

Madem yalandı herşey, bıraksaydın öyle kalsaydı. Bana son yalanın “bende sevdim” olsaydı.

İki yüzlünün dilinde tat, kalbinde ise fesat gizlidir.

Ne para istiyorum ne de pul. Tek bir istediğim var, o da yalansız bir kul.

Herkes fazlasıyla sevmiş, ben eksikleriyle de sevdim oysa.

İki seçeneğin var; ya kal, ya gitme !

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı; Ben ölürdüm…

Bir insan treni kaçırırsa başka bir tren gelir onu alır. Bir ulus treni kaçırırsa başka bir ulus gelir onu alır.

Sana bir şiirler olmuş sevgilim. Yüzün-gözün söz içinde. Hangi imla kitabına baksam, ben den ayrı yazılıyorsun.

İki tür nokta var ; biri önüne ve ardına bakar , biri ardına bakmaz ardını noktalar.

Gelmesen önemli değil, gelsen önemli olurdu!.. Gelmemen büyük yalnızlığımı doldurdu.

Özgürlüğü elinden alınan çocuğa büyük derler.

Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler .

Bir kez geçer, bir insan bir karşı’ya, Ondan sonra artık herşey karşı’dır.

Yaşamak için bırakılmış bir yön baktım, yoktu. Ben direnmek için elimden gelin yaptım.

Tutkuların evinde savaş kırıkları var, kül olmuş bir bütün’ün yonga yanıkları var. Eski özlemlilerin yeni bahçelerinde, anı kuyularının suskun çığlıkları var.

Biri gelir sorarsa sana beni, gitti der misin? Gittiğimi söyler misin… Gidiyorum ben sana, benimle gider misin?

Seni bulmaktan önce aramak isterim. Seni sevmekten önce anlamak isterim. Seni bir yaşam bitirmek değil de, sana hep hep yeniden başlamak isterim.

Sil ağzının kenarını, yine gülüşünden cennet akıyor…

Sustuğunu bilen olgundur, bildiğini susan değil.

Ağzında yalan varken konuşma!

Ne zaman imkansızı seversen, işte o zaman gerçek seversin.

İnsanin kendine mektup yazması ve dönüp dönüp onu okuması yalnızlığın da ötesidir.

İnsan mı paraya bağlı, para mı insana bağlı ? Bu, insana bağlı.

Onu kırmış olmalı yaşamında birisi. Dinledikce susması, düşündükçe susması. Tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi, heykelini yontuyor yalnızlığın ustası.

Sırtımızı yaslayıp uyuduğumuz taşları mı atacaklar kafamıza. Taş kalpleri taç yaptık diye başımıza.

Keşke sen ben olsan.. Seni sevmenin ne kadar zor olduğunu anlasan. Keşke ben sen olsam, bu kadar sevilmenin tadını çıkarsam.

Seni büyük buldum, anladım. Seni güzel buldum, korudum. Seni küçük buldum, uyardım. Seni yakın buldum, uyudum. Biri yanlış idi, unuttum.

Düşümde aşk ile karşılaştım. İnsanı arıyordu. Uyandım, insan ile karşılaştım. Aşkı arıyordu.

Önce büyük büyük düşündüm. Sonra büyük büyük yaşadım. Ne varsa onlar aldı. Şimdi bana küçük bir ölüm kaldı.

Çevreme bakındım, yalancıların çoğu unutkan ya da aptal… Kötü ve korkak. Yalanı böylelerinin eline düşüren büyük zekalara kızdım.

Mutluluğun gözü kördür, yalnızlık sağır. Ondandır biri tökezleyerek yürür, öbürü uykusunda bile bağırır.

İnsansız adalet olmaz…Adaletsiz insan olur mu? Olur, olmaz olur mu! Ama, olmaz olsun.

Kim bilir kaç kişi ayrı yataklarda, birbirine sarılarak uyuyordur.

Gelmen bir iyiliktir diyecektim… Kapıyı hep başkaları açtı.

Ben yürümeye başlayınca denizlerin üstünde. Karalarda koşanlar durup bana baktılar. Ben de gittim, sığınacağım adaları birer birer batırdım.

Objektif ölü bir gözdür ,ölmüşünü görür. Göz, görmüş bir objektiftir,gördüğünü öldürür.

İnsanlar gelmeleriyle boşluk dolduranları severler, gitmeleriyle boşluk yaratanlara aşık olurlar.

Küçükken hayvanlarla konuşabilsem ne ilginç olurdu diye düşünürdüm. Meğer yıllardır iletişim kurabildiğim bir sürü hayvan varmış.

Unutsun beni demişsin, bu bana imkansız geliyor. Çünkü unutmam için önce seni hatırlamam gerekiyor.

Dost gerçekleri.. Düşman işine geleni.. Deli ağzına geleni.. Aşık içinden geçeni söylermiş.

Off ! Neyine bağlanır ki insan bu kadar ? Sana bakmayan gözlerine mi, yoksa senin olmayan kalbine mi ?

Sus be yüreğim, bende biliyorum özlediğimi; susta bilmesin özlendiğini.

İnsanın zamanı varsa, herşeyin gelmesini beklemeye mecburdur. Her şeyi varsa eğer; zamanın geçemesini beklemeye mahkumdur.

Kolay mıdır bir anda herşeyden vazgeçip gitmek, yoksa herşeye rağmen gitmekten vazgeçip sevmek mi gerek ?

Gelecekse beklenen, beklemek güzeldir. Özleyecekse özlenen, özlemek güzeldir. Ve sevecekse sevilen; o hayat herşeye bedeldir.

Aşk; görmekten çok özlemeyi sever, dokunmaktan çok düşlemeyi.. Ve aşk öyle haindir ki; nerde imkansız varsa gider onu sever.

Dünyanın nüfusu ikiye bölünüyor. Yarısı sen oluyorsun, yarısı ben. Sonra ikimiz bir bütün oluyoruz, kimseye sezdirmeden…

Yaşamak, ilkin sevgi ile, sevmek ile başlar, Doğumla, doğmakla değil. Yaşam da sevgisizlikle biter, ölümle, ölmekle değil…

Kaçmak istedikçe sana yakalanıyorum. Söndürmek istedikçe sana yanıyorum. Yenildim işte! Yine de seviyorum.

Bir anlam gelse. Ne varsa alsa gitse.

Ağladığımı gör diye ağlamıyorum; ağladığım için ağladığımı görüyorsun.

Beni öyle bir yalana inandır ki ömrümce sürsün doğruluğu.

Gerçek değer; gelmesi boşluk dolduran değil gitmesi boşluk yaratan.

Bir sevgiyi anlamak, bir yaşam harcamaktır… Harcayacaksın!

Bir gün benden şikayet ettiğin ne varsa, özleyeceksin!

İnsan parasını kaybedince fakir, özgürlüğünü kaybedince esir, aşkını kaybedince şair olurmuş.

Benimle ömür geçer mi ki dedim. Senle geçirmeye ömür yeter mi ? dedi. İşte bu bana bir ömür yetti.

Ölünceye kadar seni bekleyecekmiş, sersem. Beni seni beklerken ölmem ki, beklersem.

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Sevmeyi bilmiyosan kullanma o iki kelimeyi ! Yani ne sen kirlet ağzını o sözle. Ne de o söz ağlasın kimin eline düştüm diye.

Seni, sensiz de sevebiliyorum.

Söylenemiyor çok şey, susmadan.

Makyajı akıyor farkının; herkesleşiyorsun…

Gülüş bir yanaşımdır bir öbür kişiye; birden iki kişiyi döndürür bir kişiye. Anılarından kale yapıp sığınsa bile, yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye.

Işıksız bir gölgedir yalnızlık , arar bütünlemeye bir başka yalnızlığı. Yazık ki, taa kendine dek iner dağından dağından. Bulamaz bir ses, gel deyen, çağıran. …Gözlerine yönelmiş bir ışık . Gölgesinde kendisi, gölgesinde ışıksızlık. Gölge vermeyen bir ışık, yalnızlığını sürdürürken sonsuza dek. Arar kendini bütünlesin diye, bir gölge, sessiz , yumuşak , uyuyan . Arar tek başına, elleri yüzüne uzanık bir anlam , kendisini gölgeleyecek.

Ömer Hayyam Sözleri’ni bu sayfada okuyabilir veya paylaşabilirsiniz.

Dünya üç beş bilgisizin elinde, onlarca her bilgi kendilerinde. Üzülme; eşek eşeği beğenir, hayır var sana “kötü” demelerinde.

Yıllar günler gibi geçti gider. Nerde o eski dertler, sevinçler? Belaya aldırmaz aklı olan bu da her şey gibi geçer, der.

İki günde bir somun geçiyorsa eline, soğuk suyu da olursa bir kırık testide. Niçin kendinden kötüsüne kul olur insan, ne diye girer kendi gibisinin hizmetine?

Akılla bir konuşmam oldu dün gece, sana soracaklarım var dedim ? Sen ki her bilginin temelisin, bana yol göstermelisin. Yaşamaktan bezdim, ne yapsam..? Bir kaç yıl daha katlan dedi. Nedir dedim bu yaşamak ? Bir düş dedi ; bir kaç görüntü. Evi barkı olmak nedir dedim..? Biraz keyfetmek için, yıllar yılı dert çekmek dedi. Bu zorbalar ne biçim adamlar dedim ? Kurt, köpek, çakal, makal, dedi. Ne dersin bu adamlara dedim..? Yüreksizler, kafasızlar, soysuzlar, dedi. Benim bu deli gönlüm dedim, ne zaman akıllanacak ? Biraz daha kulağı burkulunca dedi. Hayyam’ ın bu sözlerine ne dersin dedim..? Dizmiş alt alta sözleri ; hoşbeş etmiş derim dedi.

Senden benden önce de vardı, bu gün bu gece felek dönüp durmadaydı hep bu gördüğünce. Usulca bas toptağa, çünkü bastığın yer bir güzelin gözbebeğiydi beş on yıl önce.

Bir geldi mi ağır ölüm uykusu… Biter bu dünyanın dedikodusu.

Tanrım niye ekşi ayranı edersin helal de şarabı haram.

Bir kerpiçim de olsa, satar yine şarap içerim.

Dal goncayı bir sabah açılmış buldu , gül melteme bir masal deyip savruldu. Dünyada vefasızlığa bak; on günde bir gül yetişip, açıp, solup kayboldu.

Adalet evrenin ruhudur.

Uyan! Uyumak için önümüzde sonsuzluk var.

Ya sırtımıza alıp taşıyoruz, ya ayağımızın altına alıp çiğniyoruz. Öğrenemedik bi türlü yan yana yürümeyi.

Hayat kısa insanoğlu! Kesildikçe biten otlar gibi yeşermeyeceksin bir daha.

Ayrılığın özlemin her şeyin bir hazzı var. Seni anlamak da güzel, seni beklemek kadar.

İçin temiz olmadıktan sonra hacı hoca olmuşsun; kaç para! Hırka; tespih; post; seccade güzel ama tanrı kanar mı bunlara?

Gül yanaklı sevgiliyi saramaz insan yüreğine diken batmadan, vurulmadan. Kim bir güzelin saçına dokunabilmiş tarak gibi diş diş, didik didik olmadan?

Hayyam, demiş ki! Ben Haram ile Helali karıştırmam… Dost ile içilen ‘RAKI’ helaldir, ‘Puşt’ ile içilen su bile Haram.

Bu zamanda az dostun olsun, daha iyi ! Herkesle uzaktan hoş beş edip geçmeli, can gözünü açınca görüyor ki insan; en büyük düşmanıymış en çok güvendiği yalan mı ?

Durmadan kurulup dağılan bu yerde Hiç bir dost arama. …Güvenilir bir sığınak, hiç! .. Bırak acı yüreğinde konaklasın olmazsa çare arama… Kimse sana gülmeden sen acıya gülümse, yaşamana bak!

Bizim sarap icmemiz ne keyfimizden, ne dine, edebe aykiri gitmemizden, bir an gecmek istiyoruz kendimizden icip icip sarhos olmamiz bu yüzden.

Dert içinde sevinci bul da yaşa; haksız düzende haklı ol da yaşa. Sonu nasıl olsa yokluk dünyanın, varından yoğundan kurtul da yaşa.

Ey sevginin sırlarından habersiz yaşayanlar, bilin ki tüm varlığın baş kaynağı sevgidir, sevgi.

Her sabah yeni bir gün doğarken, bir gün de eksilir ömürden. Her şafak bir hırsız gibidir elinde bir fenerle gelen.

Dünyayı yeniden yarataydı, yaratırken de beni yanında tutaydı ; derdim : “Ya benim adimi sil defterinden, ya da benim diledigimce yarat dünyayı

Güçlü olduğuna inandırdın beni. Bol bol da verdin bana vereceklerini. Yüz yıl günah işleyip bilmek isterim, günahlar mı sonsuz, senin rahmetin mi.

Ne bilginler geldi, neler buldular! Mumlar gibi dünyaya ışık saldılar. Hangisi yarıp geçti bu karanlığı? Birer masal söyleyip uyuya kaldılar.

Her ağızda bir yemin artık, sakın ha inanmayınız. Biri bir şey mi söyledi; söz’e değil söyleyene bakınız…

Vefasız dünya diye yakınıp durma, dünya elindeyken tadını çıkarsana! Herkese vefalı olsaydı dünya, sıra mı gelirdi senin yaşamana?

Kimi dinde imanda buldu yolu Kimi akıl, bilim yolunu tuttu. Derken ses geldi karanlıklardan: Gafiller! Doğru yol ne odur, ne bu!

Ezel avcısı bir yem koydu oltasına Bir canlı avladı Adem dedi adına İyi kötü ne varsa yapan kendisiyken Tutar suçu yükler kendinden başkasına.

Hayat yangın gibidir. Yoldan geçenin unuttuğu alevler, rüzgarın önüne katıp savurduğu küller; işte bir insan ömrü gelip geçmiştir.

Seni aramaktan dünyanın başı dertte; Zengine de göründüğün yok, fakire de; Sen konuşursun da biz sağır mıyız yoksa, Hep kör müyüz, sen varsın da görünürde.

Bir kalp ki onun sevmesi aldanması yok Tutkunluğu yok , bir güzele yanması yok Bin kez yazık olsun sevisiz yüreğe Aşksız geçecek günlerin faydası yok…

Var mı daha ağır yük zamanı çekmek kadar. Yaşama sebebimsin, su kadar, ekmek kadar. Ayrılığın özlemin her şeyin bir hazzı var. Seni anlamak da güzel, seni beklemek kadar..

Ne diyebilirim ki sana, varlığın sırları saklı senden, benden; bir düğüm ki ne sen çözebilirsin, ne ben. Bizim ki perde arkasında dedikodu; bir indi mi perde, ne sen kalırsın, ne ben…

Niceleri geldi, neler istediler, sonunda dünyayı bırakıp gittiler. Sen hiç gitmeyecek gibisin değil mi? O gidenler de hep senin gibiydiler.

Benim halimden haber sorarsan, bir çift sözüm var sana, yürekten. Sevginle gireceğim toprağa, sevginle çıkacağım topraktan.

Orucumu yiyorsam Ramazanda , mübarek aydan habersizim sanma. Çileden gece oluyor da gündüzüm, sahura kalkıyorum gün ortasında.

Yaşamanı akla uydurman gerekir, ama bilmezsin akla uygun olan nedir? Bereket eli çabuktur zaman usta’nın, başına vura vura sana da öğretir.

Sen nesin, varlık nedir, nerden bileceksin? Dünyan esen yel üstüne kurulmuş senin. İki yokluk arasında bir varlık seninki, hiçlik ne varsa çevrende, sen de bir hiçsin.

Sevgiyle yoğrulmamışsa yüreğin Tekkede , manastırda eremezsin. Bir kez gerçekten sevdin mi dünyada Cennetin cehennemin üstündesin.

Denize düşüp kaybolan su damlası, toprağa karışan toz zerresi. Nedir bu dünyaya gelip gidişimizin manası, fena bir böcek işte, bugün var yarın yok.

Okunu attı mı ölüm, siperler boşuna. O şatafatlar, altınlar, gümüşler boşuna.

Can o güzel yüzüne vurgun, neyleyim. Gönül tatlı diline tutkun, neyleyim. Can da, gönül de sır incileriyle dolu ama dile kilit vurmuşsun, neyleyim.

Bilmem, Tanrım, beni yaratırken neydi niyetin. Bana cenneti mi, cehennemi mi nasip ettin. Bir kadeh, bir güzel, bir çalgı bir de yeşil çimen bunlar benim olsun, veresiye cennet de senin.

Yaşamanın sırlarını bileydin ölümün sırlarını da çözerdin. Bugün aklın var, bir şey bildiğin yok. Yarın, akılsız, neyi bileceksin.

Yarım somunun var mı? Bir ufak da evin? Kimselerin kulu kölesi değil misin? Kimsenin sırtından geçindiğin de yok ya? Keyfine bak, en hoş dünyası olan sensin…

Bu kubbe altındaki bin bir belayı gör. Dostlar gideli boşalan dünyayı gör. Tek soluk yitirme kendini bilmeden. Bırak yarını, dünü, yaşadığın anı gör.

Sevdiğini mertçe seven kişi, pervane gibi özler ateşi. Sevip de yanmaktan korkanın masal anlatmaktır bütün işi.

Bir elde kadeh, bir elde Kuran; bir helaldir işimiz, bir haram. Şu yarım yamalak dünyada ne tam kafiriz, ne tam müslüman.

Tarih, kâinatın vicdanıdır.

Cehennemi gerçekten bilmek mi istersin? Dünyada cehennem, ehil olmayanla konuşmandır.

Felek ne cömert ne aşağılık insanlara! Han hamam, dolap değirmen, hep onlara. Kendini satmıyan adama akmek yok. Sen gel de yuh çekme böylesi dünyaya!

Herkes, gönlünce bir yol arıyor kendine… Kimi arayışı sürdürmekte, kimi bulduğundan emin… Ama bir gün, bir ses haykıracak göklerden herkesin yolu kendine varır, arama başka yerde.

Aşk ki gerçek değilse, tutkusu olmaz. Ateşi köze döner, kokusu olmaz. Aşık olan gün, gece, ay ve yıl yanar; Güneş, ışık, rahat ve uykusu olmaz.

Ezeli sırları ne sen bilirsin ne de ben Bu muammayı ne sen okuyabilirsin ne de ben Perde ardında sen ben dedikodusu var amma. Perde kalktı mı ne sen kalırsın ne de ben.

Eğer her şeyini kaybetmişsen ve cebinde bir ekmek alacak kadar paran kalmışsa, git kendine bir demet menekşe al ve ruhunu besle. Bence bu çok anlamlıdır ve kişinin öncelikle ruhunu beslemesi lazım.

Gören göze güzel, çirkin hepsi bir; Âşıklara cennet, cehennem, hepsi bir. Ermiş ha çul giymiş, ha atlas; yün yastık, taş yastık, seven başa hepsi bir.

Sen içmiyorsan, içenleri kınama bari. Bırak aldatmacayı, iki yüzlülükleri, şarap içmem diye övünüyorsun ama, yediğin haltlar yanında şarap nedir ki?

Bir çember çizilse merkezinde ben, kenarında sen. Sen döndükçe beni ; ben döndükçe seni görsem.. Öyle bir an gelse ki ; yarıçap sıfır olsa…

Ey güzel, sen ki bana derdi derman edensin. Şimdi cekil önümden diye ferman edersin, senin yüzün can’ımın kıblesi olmus bir kez, ne yapsin ? Kıble mi değistirsin bu can dersin…

Cennette huriler varmış, kara gözlü. İçkinin de ordaymış en güzeli. Desene biz çoktan cennetlik olmuşuz. Bak, bir yanda şarap, bir yanda sevgili.

Gün doğarken sabah horozları niçin acı acı bağrışırlar, bilir misin? Tan yerini gösterip derler ki sana, bir gecen geçti gidiyor; sen nerdesin?

Kim demiş haram nedir bilmez Hayyam. Ben haramla helali karıştırmam, seninle içilen şarap helaldir, sensiz içilen su bile haram.

Ey özünün sırlarına akıl ermeyen; Suçumuza, duamıza önem vermeyen; Günahtan sarhoştum, ama dilekten ayık; Umudumu rahmetine bağlamışım ben.

Girme şu alçakların hizmetine: Konma sinek gibi pislik üstüne. İki günde bir somun ye, ne olur! Yüreğinin kanını iç de boyun eğme.

Kendini satmayan adama ekmek yok. Sen gel de yuf çekme böylesi dünyaya.

Bir yürek ki yanmaz yürek denir mi ona, sevmek haram yüreğinde ateş olmayana. Bir günü sevgisiz geçirdinse yazık, en boş geçen günün o gündür inan bana.

Bahtımın kökü yeşerip dal budak da verse eğretidir bu ömür diye giydiğin elbise. Mıhları gevşek bir gölgeliktir beden çadırı, pek dayanma sakın ne kadar sağlam da görünse.

Ey kör! Bu yer, bu gök, bu yıldızlar, boştur boş! Bırak onu bunu da gönlünü hoş tut hoş! Su durmadan kurulup dağılan evrende bir nefestir alacağın , o da boştur boş..!

Sen sofusun, hep dinden dem vurursun, banada sapık, dinsiz der durursun. Peki ben ne görünüyorsam o’yum. Ya sen ne görünüyorsan o musun?

Akıl bu kadehi övdükçe över; alnından sevgiyle öptükçe öper. Zaman usta’ysa bu canım nesneyi, hem yapar hem kırıp bin parça eder.

Hz Ömer Sözleri’ni bu sayfada okuyabilir veya paylaşabilirsiniz.

Bir kimse her kimle şakalaşırsa, onun gözünde küçülür ve heybetsiz olur.

Allahü teâlâ baskasına acımayana acımaz, affetmeyeni affetmez, özür kabul etmeyenin özrünü kabul etmez.

Tevazunun başı, bir müslüman ile yolda karşılaşırsan ilk önce selamı senin vermen, bir mecliste en geride oturmaya razı olman ve şöhretten uzak durmandır.

Tevbe’den maksad günahı bilip yapmamaktır. Amel-i salihte bulunmaktan maksad, kendini beğenmemektir. Şükürden maksad, aczini itiraf edip kulluğu bilmektir.

Allah’a itaat eden büyük zatların sözlerine dikkat edin. Çünkü onlar tarafından gerçekler tecelli eder ve onu konuşurlar.

Beni en çok şaşırtan şey, bir kimsenin, Allah’ı bilip, O’na isyan etmesi; Şeytan’ı bilip ona itaat etmesi ve dünyayı bilip ona meyletmesidir.

Namaz seni yolun yarısına ulaştırır, oruç da hükümdarın kapısına ulaştırır. Sadaka ise, hükümdarın huzuruna çıkarır.

Âhiret işlerinde zarar etmektense, dünyaya ait işlerde zarar ediniz. Böylesi sizin için daha hayırlıdır.

Oburluktan sakınınız, zira oburluk bu dünyada hamallık öldükten sonra ise pis kokudur.

Hakkımda hangisinin daha hayırlı olduğunu bilemediğim için darlık ve bolluk günlerimin hiçbirine aldırış etmedim.

İnandığınız gibi yaşamazsanız yaşadığınız gibi inanmaya başlarsınız.

Şu ümmet için en çok korktuğum şey, dili ve sözleri ile âlim; kalbi ile cahil olan kimselerdir.

Adalet mülkün temelidir.

İnsanları düzeltebilmemiz için önce kendimizi düzetmemiz gerekir.

Gözü haramdan korumak, en güzel şehvet perdesidir.

Bir insanın şöhretine ve görünüşüne aldanma namaz ve niyazına bakma aklına ve doğruluğuna bak.

İnsanların en cahili, ahiretini başkasının dünyası için satandır.

Şiddet göstermeden güçlü, kuvvetli; zayıflık belirtmeden yumuşak ol.

Ölümü, yattığın zaman yastığının altında, kalktığın zaman burnunun ucunda bil!

Tevbe edenlerle oturun, onların kalbleri yumuşak olur.

Namaz kılan yaşlıyı Sseverim ama, namaz kılan gence aşığım.

Borcunu azaltırsan hür yaşarsın, günahlarını azaltırsan rahat ölürsün.

Bir adamı adaletsizce övmek onu boğazlamaktır.

İnsanlığın şerefi aklıyla, asaleti diniyle; şahsiyeti ahlakıyladır.

Arkadaş çokluğu, zamanın felaketlerine karşı bir destek ve yardımdır.

Amellerin efdali, farzları yapıp haramlardan kaçınmak ve katında sâdık niyetdir.

Helâlin onda dokuzunu harama düşmek korkusu ile terk ederdik.

Hesaba çekilmeden önce kendinizi hesaba çekin. Amellerinizi tartılmadan önce tartınız.

Mescidde oturan kimse, Allahü teâlâ’nin huzurunda bulunuyor demektir.

Kendi nefsinde görmediğin bir ayıbı, başkasında görmen ne büyük ayıptır.

Adalet olmadıkça, yönetimin faydası olmaz. Edep olmadıkça, asaletin faydası olmaz. Cömertlik olmadıkça, zenginliğin faydası olmaz. Güven olmadıkça. sevincin faydası olmaz. Kanaat olmadıkça, fakirliğin faydası olmaz. Alçak gönüllülük olmadıkça, yükselmenin faydası olmaz. ALLAH’ın başarıya ulaştırması olmadıkça, çalışmanın faydası olmaz.

Hz.Ömer hızla camiye koşan çocuğun kolundan tutatarak. Daha küçüksün bu acelen ne dedi ? Çocuk: dün benden daha ufak birisi öldü.

Fazla gülmeyi terk edene heybet verilir. Fazla konuşmayı terk edene hikmet verili…r. Fazla yemeği terk edene ibadetin lezzeti verilir. Mizahı terk edene zarafet verilir. Dünya sevgisini terk edene ahiret sevgisi serilir.

Ben duanın kabul edilmemesi kaygısı taşımam. İçimde dua etme isteğinin olmaması kaygısı taşırım.

Dicle kenarında bir kurt bir koyunu yese, Allah adaleti gelir onu Ömer’den benden sorar.

Bana ayıplarımı, kusurlarımı söyleyen kimse Allah-ü teâlânin merhametine kavuşsun.

Kişiye imandan sonra verilen şeylerin en hayırlısı saliha kadındır.

Ömer Bin Abdülaziz Sözleri’ni bu sayfada okuyabilir veya paylaşabilirsiniz.

Gazap anında kanaat hatadan, söz fesattan pek kurtulmaz.

Allahım! Beni ahirette senin rahmetinden uzaklaştıracak bir dünya nimeti verme.

İnsan kalbi bir sandıktır; Ddudaklar onun kilidi, dil ise anahtarıdır… İnsanlara da O anahtarı iyi muhafaza etmek düşer.

Açıktan İblis’e lanet edip de gizlice ona itaat edenlerden olma.

Kıyamet günü nereye gitmek istiyorsanız, hazırlığınızı ona göre yapınız.

Ölümü sıkça an! Geçimde daraldıysan, seni rahatlatır; bolluk içerisindeysen de seni daraltır.

Özgür Gümüşsoy Sözleri’ni bu sayfada okuyabilir veya paylaşabilirsiniz.

Meteorolojiyi yanıltmayı seven, apansız bir yağmurdu aşk. Aniden bastırıyordu adamın ciğerlerine.

Ben… O kadar da güçlü değilim inan Dünya aleme yetecek kudrette kelimeleri olan ben Tek lafına yıkılırım Eğer dil’ersen.

Adım da verilmiyor ki sokağına adres olayım sana yazılanlara!

Yükle yalnızlığının bütün gri bulutlarını sırtıma Vücudum yağmur sonrası toprak koksun…

Yolculuk sevdiğinin kalbineyse, işin içine mutlaka şeytan karışır Başka yolu yok, sevmek biraz da kazaya uğramaktır!

İlkokul öğretmenimin öğrettiği şekilde, kirpiklerinin altını çiziyordum kırmızı kalemle. Çünkü gözlerin en önemli satırlarıydı hikâyemizin.

Böylesine bir yangın, kendinden ilk olarak kurtarılacakları merak ettiği için çıkarılmıştır belki de… Yoksa Aşk’ın, cayır cayır yanan bir yürekten, apar topar kaçmaması nasıl açıklanır ki a canım?

Ne yazık, galiba ben sana hiçbir zaman vakitli bir günaydın olamayacağım. Hiçbir sabah yanında doğmuyor nasılsa!

Sıkı dur dedim bir boşluğun ellerinden tutuyorsun… Gel gör ki mayandaki Asi’liğe laf dinletemedim… Her gece sarılıp yokluğuna ölüme uzanmaktı artık hayat… Ve artık aşk, bir ihtimalsizliği delicesine sevmekti… Söz bitti…

Ne yazık, galiba ben sana hiçbir zaman vakitli bir günaydın olamayacağım. Hiçbir sabah yanında doğmuyor nasılsa!

Ağlama ne olur, yanaklarına güneşler ekeyim. Ağlama! Hayır ağlamıyorum. Su gibi gidip su gibi gelsin diye, sevdamı uğurluyorum yalnızca…

Beni çok sev, bir nar bahçesindeki tanelerin toplamından pay biç mesela. Çünkü ben öyle yapıyorum. Bu yüzden Afrika’nın en kurak çöllerinde bile nar ağaçları görüyorum. Beni çok sev, ben seni hesapsız seviyorum… Tarihteki bütün aşkları kızdıracak kadar!

Mesafe koymak” deyimini ömür içinde kullandın ve gittin… Gidişini nerede görsem tanırdım!

Aşk, tarihin gördüğü en büyük biyolojik savaş! Ve değdiği her yerin harabe olacağı da kesinlikle tartışılmaz!

Avucumun içindeki nasırsın şimdi sen, kime dokunsam acırsın.

Yüreğimde aradığını bulamayan, Allah’ından bulsun.

Kırılmak için bütün olmak gerekir.

Aşk oda sıcaklığına göre maddenin üç halini de alabilir. Bağırıp küfrederken katıdır, öpüp kokladığınızda sıvıya dönüşürken, kapıyı çarpıp çıktığınızda ise buharlaşır. Bana kalırsa aşkın kimyası mutlaka öğretilmelidir eğitim öğretim kurumlarında. Yoksa bu topraklardaki herhangi iki yüreğin periyodik değerlerinin tutmasını beklemek ahmaklık olur.

Seninle retinalarımızı takas edebilseydik keşke. Bir defalığına, sen misali bakabilmek isterdim kainata…

Birkaç beden büyük gelir sana benim laflarım, olsun ziyanı yok gelecek senelerde de giydiririm..!!

Seni sevmek; ışıktaki gizli karanlık gibi… Bulmam için önce yanmam gerekiyor…

Senin için de herhangi bir mahzuru yoksa eğer, kalbinde biraz daha kalayım. Çok yer kaplamam ve hiç sesim çıkmaz, söz. Yeter ki kalp atışlarını bir an daha duyayım.

Çağrıldığı adresi bulamayan bir ambulans gibi Ne yapacağını kestiremez hallerdeyim şimdilerde.

Seninle olan bir an daha yerleşebilsin diye hafızama Kalan tüm geçmişimi tek hamlede silebilirim!

Elimde değil, ne yazsam sana çıkıyor alfabemdeki harfler Başka bir dil bilsem, o lisanda izah ederdim sana esaretimi…

Ben henüz inşaat halindeydim sana, duygularım proje aşamasındaydı. Öyle bir gitmiştin ki, temelini kuvvetlendirmek için ter döktüğüm o mütevazı ütopyam komple başıma yıkılmıştı.

Kendime bir not bıraktım gideceğime dair. Kapıyı çarpıp çıktım kimsesizliğimden… Geri dönüşü olmayan bir yoldu, yaşamak… Ben ise yola gelmemekte direniyordum!

Ve biz seninle tarih boyu geç kalınmış bir aşkız, hiç vaktinde yetişemedik hayal kırıklarımızı taşıyan vapurun kalkışına.

Aşk, sevdiğin kişiyi herkesleştiriyor zamanla.

Topla hatıralarını ve defol kalbimden. Sevdiğim Sen’i karalamaya hakkın yok…

Harfleri birbirine değmemeli bazı kelimelerin a y r ı l ı k gibi örneğin…

Aşk, milyonlarca kelimenin bir araya gelip hiçbir şey anlatmamakta karar kılmasıdır.

Ağzımda her ne geveliyorsam da sana gitme demekten geri kalmıyor ki, gözlerim.

Batıklarda asırlardır aradığım kayıp defineydi gözlerin, değer biçemezdi sarraflar, bakışlarına.

Fena halde kimsesizim bugünlerde, bildiğin gibi değil. Eğer bilseydin zaten, kimsem olurdun bir koşuda…

Taa yüreğime kadar ne zahmet ettin beni terk etmek için, bir buluta yağmasını rica etsen ben yine anlardım. Hem değil mi ki yağmur, senin benden apar topar gidişin.

Ayakkabıların çok gülünç, bu ihanet desenli elbisenin altına gitmek’lerini giysen; onlar sana daha çok yakışırdı etimden ayrılırken!

Sen ki; yahu çok güzelsin. Nasıl izah etmeli bunu anlaşılır bir dille. Mesela gözlerinde bir şey var açıklayamıyorum onu. Sanki aynı kareye sığdırılmış topyekûn, yeryüzü ve gökyüzü!

Tüm bunlara rağmen seni yani yüreğimin yetimliğine rağmen seni, fevkalade seviyordum. Ne gariptir ki senin tanımınla aşk, bir insanı rağmen’leriyle sevmekti.

Çünkü her cenaze,bir öncekinden gebedir.! Çünkü her evlat, babasından kalan masala müteakiben gömülmelidir.!

Koluma gir küçük bir çocukmuşum gibi, enselenmeyeyim yüreğindeki o korkunç kalabalıkta.

Sen ki; yahu çok güzelsin. Nasıl izah etmeli bunu anlaşılır bir dille. Mesela gözlerinde bir şey var açıklayamıyorum onu. Sanki aynı kareye sığdırılmış topyekûn, yeryüzü ve gökyüzü!

Ömer Lütfi Mete Sözleri’ni bu sayfada okuyabilir veya paylaşabilirsiniz.

Örtemez bizi bunda ümit rengi tül Hüsran sabıkamız, kasvet eşkâlimiz…

Özdemir İnce Sözleri’ni bu sayfada okuyabilir veya paylaşabilirsiniz.

Bir şeyler kapanıyordu bir yerlerde: Kiminin bahtı, Kiminin yüreği, Kiminin kapısı ve penceresi.